Ekoturistička Trasa “Dolina Vodice – Brdo Dealul Duhovnej” – Asociaţia Pro-Mehedinţi

Pristup je sa magistralnog puta DN70 kod nadvožnjaka Vodica (otprilike 6 km od Oršave. Trasa je srednje teška i može se preći za 5 sati a obeležena je žutim krugom na beloj pozadini.

Trasa se uspinje na brdu Duhovna odakle se pruža lepa panorama prema kotlini Bahna-Oršava.

Trasa počinje na svetom mestu, prvi manastir podignut u Vlaškoj, u dolini reke Vodica, i pruža se duž reke Vodica, zatim uvale Skorušuluj i vraća se natrag na Dunavu, sledeći staze brda Duhovna. Trasa ima oblik potkovice, koja poćinje i završava se naspram dva susedna nadvožnjaka. Oni koji prolaze trasom sigurno su sretni jer imaju priliku da se upoznaju prirodnu lepotu i veru ovog rumunskog podneblja.

Značajna mesta na ekoturističkoj trasi:

  • Ruševine manastira Vodica, prva zadužbina u rumunskom duhovnom prostoru južno od Karpata;
  • Tragovi geoloških zbivanja od pre stotinu miliona godina; poklapanje getske mreže i domaćeg dunavskog područja, imajući kao „podmazivač“ severinski parautohton;
  • Dolina Vodice;
  • Brdo Duhovnej, vidikovac prema kotlini Bahna-Oršava.

Pre izgradnje Hidroelektrane Đerdap 1. i stvaranja akumulacije, naspram mesta Piatra Vodicej, nalazila se željeznička stanica Vrčiorova igrađena 1878 a koja se smatarana kao jedna od najlepših željezničkih stanica u jugoistočnoj Evropi. Danas se vidi jedino još Piatra Vodicej (kamen Vodice).

Dolina Vodice kao da je namenjena turizmu, to je pravi raj lekovitog bilja. Kome su potrebni lekovi za razne tegobe, može ubrati, sa merom, cveće i lišće biljaka koje i danas, verovatno, imaju lekovite osobine.

Da bi se upoznali i sa drugim uvalama sa lekovitim biljkama , trasa skreće skoro za devedeset stepeni prema dolini Valea Skorušului a zatim se diže u spirali na brdu Dealul Duhovnej, odaklese se pruža pogled prema kotlini Depresiunea Bahna-Oršava.

Staza se pruža prema zapadnoj strani brda Duhovnej, brdo sa stoletnim šumama turskog lešnika. Ove šume su zakonom zaštićene jer su u Botaničkoj rezervaciji Porcile de Fier. Nekada su se zvale koštane šume, Naziv dolazi od stabala (posebno hrasta), koje je nevreme oborilo, a pod dejstvom kiše, vetra i sunca su izbelela. Iz daljine izgledale su kao velike bele kosti. Uz malo sreće, ako skreneš malo sa staze, možeš naići na tako nešto.